نقد و بررسی کامل مسابقه جوکر در شبکه نمایش خانگی

ویدیو بلوک avatar   
ویدیو بلوک
نقطه آغازین این بازی از سرزمین «آفتاب تابان» یعنی ژاپن شروع شده است. سال ۲۰۱۶ بود که یک کمدین ژاپنی به نام هیتوشی ماتسو موتو تصمیم گرفت ده نفر را یک جا جمع کند. ده نفر کمدینی که باید می‌خنداندند اما ب..

نقطه آغازین این بازی از سرزمین «آفتاب تابان» یعنی ژاپن شروع شده است. سال ۲۰۱۶ بود که یک کمدین ژاپنی به نام هیتوشی ماتسو موتو تصمیم گرفت ده نفر را یک جا جمع کند. ده نفر کمدینی که باید می‌خنداندند اما به شرطی که خودشان نخندند. سخت بود اما برنامه گرفت و به بقیه جاهای دنیا سرایت کرد. استرالیا، آلمان، ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، هند و مکزیک مقصد بعدی این برنامه بودند. عضو جدید این گروه ایران است. کانادا کشور بعدی که تصمیم دارد این مسابقه را بسازد.

اسم نسخه ژاپنی «داکیومنتال» بود. غرب اسم مسابقه را «آخرین نفری که می‌خندد» گذاشت و اسم آن در ایران «جوکر» شد. اسم جوکر را که می‌شنویم یاد کاراکتر جوکر می‌افتیم، یاد فیلم‌های سینمایی متعدد. اما چرا اسم یک برنامه ایرانی جوکر شده است؟ جوکر یعنی کسی که جوک می‌گوید و بقیه را می‌خنداند، همان لطیفه‌گوی خودمان.

تماشای اتفاقات خنده‌دار و نخندیدن، کار ساده‌ای نیست. این موضوع، دستمایه ساخت مسابقه جوکر در شبکه نمایش خانگی شده که مورد استقبال کاربران هم قرار گرفته است. در این برنامه از هنرمندان خواسته شده به مدت ۶ ساعت در هر نقشی که می‌خواهند بازی کنند، هرچه می‌خواهند بگویند و هر رفتار و احساسی که دارند بروز دهند ولی قانون بازی یکی از مهم‌ترین غریزه‌های انسانی را که خنده است در تمام لحظات، ممنوع کرده است.

قسمت اول جوکر پخش شد. نگاه‌ تیزبین مخاطبان به سمت تیتراژ و اسامی نویسندگان رفت. سوال بزرگ مخاطبان این بود: «مگر این مسابقه رئالیتی‌شو نیست، پس نقش نویسنده‌ها در این داستان چیست؟» در این میان استوری یکی از نویسنده‌های جوکر، جنجال‌ها را شعله‌ورتر کرد!

مهرداد نعیمی نویسنده مسابقه جوکر در استوری اینستاگرام خود نوشت: ...حقیقت این است که ... ما بارها ضبط آزمایشی را انجام دادیم. گاهی با حضور عوامل برنامه به عنوان شرکت‌کننده. گاهی با یه سری استندآپ کمدین جوان و گاهی هم با بازیگرهای جوان تئاتری. خروجی ضبط‌های آزمایشی اصلا راضی کننده نبود و در نهایت تصمیم گرفتیم قبل از ضبط نهایی، تمام لحظات را برنامه‌ریزی کنیم. بدون اغراق ثانیه به ثانیه و این خیلی کار سختی بود، چون در عین حال نباید حالت بداهه ماجرا از بین می‌رفت...

نظر شما درباره این حرف‌ها چیست؟ اگر سری به نمونه‌‌های خارجی بزنید و تیتراژ آنها را هم ببینید، می‌دانید سمت نویسندگان در تیتراژ این برنامه‌ها هم وجود دارد. از طرفی در سایت آی‌ام‌دی‌بی هم می‌توان اسامی نویسندگان این برنامه‌ها را دید. پس قضیه چیست؟ شاید بهتر است جواب خود نویسنده جوکر را بخوانیم:...نوشتن کلیت برنامه، نحوه اجرا، بازی‌ها و موقعیت‌های برنامه به عهده نویسنده‌ها است و چطور می‌توان لحظه‌های بداهه را از پیش نوشت.

تضاد رفتاری بعد از سرکوب خنده

سریال جوکر ایرانی
سریال جوکر ایرانی


بازیکنان در مسابقه جوکر، نتایج سرکوب‌ کردن غریزه خندیدن را به نمایش می‌گذارند تا جایی که متوجه می‌شویم چگونه نادیده گرفتن هیجان خنده و بی‌توجهی به آن در لحظه مناسب، منجر به ظهور خشم و عصبانیت در افراد می‌شود. گزیدن لب، بیرون زدن رگ ‌های گردن، اخم کردن و … که بارها از بازیگران این برنامه سر می‌زند، از نتایج سرکوب خنده است. همچنین تضادهایی در رفتارشان دیده می‌شود که هیچ وقت به صورت آگاهانه از خود نشان نمی‌دادند. در طول برنامه متوجه می‌شویم وقتی برای یکی از غرایزشان که خنده بوده مجبور به سرکوب می‌شوند، کم‌کم رابطه ‌هایی مثل همدلی، صمیمیت و شور و شوق کم رنگ می شود و حتی افراد آگاهانه به هم نگاه هم نمی‌کردند.

خنده را باید جدی گرفت

در مجموع یکی از آسیب ‌هایی که افراد در طول زندگی تجربه می‌کنند، نادیده گرفتن و مدیریت نکردن غریزه‌های ذاتی است که این مسئله مستلزم آموزش است. خنده را باید مانند همه غریزه‌های دیگر جدی گرفت.

جلوگیری از خنده و همچنین وضع قانون برای آن تناقضات رفتاری زیادی ایجاد می‌کند. همان ‌طور که در برنامه جوکر دیدیم حتی به تحریف و جابه جایی در کلمات منجر شد و توانایی افراد در صحبت هم، کاهش قابل توجهی داشت.

توصیه سیامک انصاری درباره مسابقه جوکر

سیامک انصاری در بعضی بخش‌های برنامه جوکر به افراد توصیه می‌کند که این بازی را به صورت خانوادگی انجام دهند. از منظر روان شناسی بازی‌ها تاثیر بسیار زیادی در روان و تربیت افراد دارد. یکی از مزیت ‌های قابل توجه آن گذراندن ساعاتی در کنار خانواده است.

همچنین باعث تقویت قوه استدلال و بهبود خوش ‌خلقی و اعتماد به ‌نفس در اعضای خانواده می‌شود. بازی جوکر، تمرین خوبی است که افراد بتوانند در این بازی به نقاط ضعف و قوت خود بپردازند و روی شیوه بروز هیجانات خود تمرکز بیشتری داشته باشند.

بعد از دیدن این برنامه و انجام این بازی، باید سعی کنیم یاد بگیریم در کنار رسیدن به لحظات خوش در زندگی، بدانیم غرایز مسری هستند و در بقیه افراد خانواده اثرگذار؛ پس تشویق کنیم یکدیگر را به خندیدن زیرا نه تنها رابطه‌ها را اثربخش‌تر بلکه حال اعضای خانواده را هم بهتر می‌کند.

منبع: پلازامگ

نظری پیدا نشد